Prof. Wojciech Roszkowski

Urodził się 20 VI 1947 roku w Warszawie. Ukończył Liceum Ogólnokształcące im. Władysława IV (1965) i Wydział Handlu Zagranicznego Szkoły Głównej Planowania i Statystyki w Warszawie (1971, obecnie SGH). Po półtora roku pracy w handlu zagranicznym, w 1973 roku został doktorantem Instytutu Historii PAN. Od stycznia 1974 roku pracował w Katedrze Historii Gospodarczej SGPiS (SGH) jako asystent. W czerwcu 1978 roku uzyskał doktorat z nauk ekonomicznych na podstawie rozprawy Kształtowanie się podstaw polskiej gospodarki państwowej w przemyśle i bankowości 1918–1924, po czym objął stanowisko adiunkta w tej samej Katedrze. W latach 1978–1981 współpracował z podziemnym Polskim Porozumieniem Niepodległościowym (pod pseudonimem Andrzej Albert). W latach 1980–1993 członek „Solidarności”. W latach 1985–1987 uczestniczył w redakcji podziemnej Niezależnej Encyklopedii Powszechnej.

Na przełomie 1985 i 1986 r. przebywał w USA jako visiting researcher na University of Georgetown w Waszyngtonie w ramach wymiany między SGPiS i wspomnianym uniwersytetem. W czerwcu 1987 r. uzyskał habilitację z nauk ekonomicznych na podstawie rozprawy Gospodarcza rola większej prywatnej własności ziemskiej w Polsce 1918–1939, a w lipcu 1988 roku – stanowisko docenta w tej samej Katedrze. W sierpniu 1988 roku uzyskał stypendium Wilson Center w Waszyngtonie a od stycznia do czerwca 1989 roku wykładał jako visiting professor na Wydziale Historii University of Maryland w College Park k. Waszyngtonu.

W listopadzie 1990 roku wybrany prorektorem Szkoły Głównej Handlowej (dawniej SGPiS) do spraw reformy i badań naukowych, pełnił tę funkcję do sierpnia 1993 roku. W marcu 1991 roku uzyskał stanowisko profesora SGH, a w maju 1992 roku objął katedrę Studiów Politycznych SGH (do początku 2004 roku). W 1995 roku uzyskał tytuł profesorski. Od października 1990 roku pracował też w Instytucie Studiów Politycznych PAN jako kierownik Zakładu Europy Środkowo-Wschodniej. Od 1993 roku redaktor naczelny Studiów Politycznych. W 1994 roku został wybrany dyrektorem ISP PAN, po czym w styczniu 1997 roku został wybrany ponownie na to stanowisko na drugą kadencję, która skończyła się w marcu 2000 roku.

W 1995 roku był przewodniczącym komitetu wyborczego Adama Strzembosza, a następnie Hanny Gronkiewicz-Waltz w wyborach prezydenckich. W latach 1997–1998 był członkiem Rady Inicjatyw Wydawniczych przy Ministrze Kultury, a w latach 1999–2001 członkiem Rady Instytutu Dziedzictwa Narodowego. We wrześniu 2000 roku objął na dwa lata Katedrę Studiów Polskich na University of Virginia w Charlottesville, USA. Członek Rad Kolegium Ekonomiczno-Społecznego SGH oraz Instytutu Studiów Politycznych PAN. Od marca 2003 roku Kierownik Katedry Stosunków Międzynarodowych Collegium Civitas w Warszawie. Bezpartyjny zarówno przed 1989 rokiem, jak i obecnie.

Prowadził zajęcia w Szkole Głównej Handlowej i Collegium Civitas w Warszawie, gościł z odczytami w większości dużych miast w Polsce (w tym w Częstochowie i Katowicach), a także wykładał na uniwersytetach w Stanach Zjednoczonych, Wielkiej Brytanii i Włoszech. Brał udział w kilkudziesięciu konferencjach naukowych i występował z odczytami, m. in. w Australii, Austrii, Belgii, Bułgarii, Chinach, Czechach, Francji, Hiszpanii, Łotwie, Meksyku, Niemczech, Nowej Zelandii, Słowacji, Stanach Zjednoczonych, Szwajcarii, Węgrzech i Wielkiej Brytanii. W latach 1996–1998 był prezesem European Wilson Center Alumni Association i zorganizował we wrześniu 1998 roku konferencje międzynarodową tej organizacji w Krakowie-Przegorzałach na temat mechanizmów pojednania między narodami z udziałem kilkudziesięciu uczestników z całej Europy i USA. Wypromował sześciu doktorantów.

Opublikował kilkanaście książek oraz około 100 różnych drobniejszych prac w pismach naukowych w Australii, Austrii, Bułgarii, Łotwie, Niemczech, Stanach Zjednoczonych, Węgrzech, Wielkiej Brytanii i Włoszech. Najważniejsze z tych publikacji to, poza wspomnianymi, Najnowsza historia Polski 1918–1980, Najnowsza historia Polski 1914–1993, Najnowsza historia Polski 1914–2002 (wszystkie pod pseudonimem Andrzej Albert), Dramat narodów bałtyckich (pod pseudonimem Jan Korzeń), Landowners in Poland 1918–1939, Land Reforms in East Central Europe After World War One, Polska polityka gospodarcza w XX wieku (wraz ze Zbigniewem Landauem), Półwiecze. Historia polityczna świata po 1945 roku (łączny nakład pierwszego i drugiego wydania ksiązki – około 25 tys. egzemplarzy), Transformacja i postkomunizm (wraz z Janem Kofmanem), Do horyzontu i z powrotem, Historia Polski 1914–1990, Historia Polski 1914–2001 (łączny nakład dziewięciu wydań tej książki przekroczył do 2004 roku około 140 tys.). Współpracował regularnie z miesięcznikiem „Przegląd Powszechny” (1982–2000), miesięcznikiem Azymut (dodatek do Gościa Niedzielnego 1998–2003), publikował w „Rzeczpospolitej”, „Życiu”, „Wprost”, „Nowym Państwie”, „Przeglądzie Katolickim” i wielu innych pismach. Odznaczony w 1987 roku nagrodą podziemnej "Solidarności" za Najnowszą historię Polski 1918–1980, w 1991 roku nagrodą indywidualną Ministra Edukacji Narodowej za Najnowszą historię Polski 1918–1980, w 1991 Złotym Krzyżem Zasługi i w 2000 roku Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.

W 2004 roku został wybrany na Posła do Parlamentu Europejskiego z okręgu śląskiego. Należy do grupy Unii na rzecz Europy Narodów. Zasiada w Komisji Budżetowej, gdzie walczy o niepogarszanie warunków finansowych w przyszłych budżetach w obszarach dotyczących nowych państw członkowskich oraz w Komisji tymczasowej ds. wyzwań politycznych i środków budżetowych w rozszerzonej Unii w latach 2007–2013, zabiegając, w ramach opracowywanej Perspektywy Finansowej, o przychylny Polsce kształt budżetu UE. Jest również członkiem Delegacji Parlamentu Europejskiego ds. stosunków z Japonią. Jako historyk zajmuje się również polityką historyczną, wykazując na forum PE bezpośredni związek między układem pojałtańskim w Europie, a zapóźnieniem gospodarczym nowych państw członkowskich.

Jako wykładowca akademicki prof. Roszkowski przykłada szczególną wagę do kontaktów z młodzieżą. Z inicjatywy Profesora, jego biuro poselskie na Śląsku organizuje coroczny konkurs historyczny i wiedzy o UE, w którym nagrodą jest trzydniowa wycieczka do Brukseli wraz z wizytą w Parlamencie Europejskim.

Profesor Roszkowski jest żonaty, ma jednego syna. Zna biegle język angielski, w stopniu komunikatywnym język niemiecki, a na poziomie podstawowym język rosyjski i francuski.

za: http://roszkowski.pl